Lotgenotencontact

Het lotgenotenforum van Overspannen.nl is een forum waar lotgenoten elkaar steunen, informeren en helpen. Gun elkaar daarbij de ruimte en wees vriendelijk voor elkaar.

Overspannen.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden. Klik hier voor ons moderatorbeleid.

LET OP: Deze website is geen vervanging van een officieel medisch consult. Als u klachten heeft, adviseren wij u ten sterkste om met uw eigen behandelend arts of huisarts contact op te nemen. U kunt uw medische vragen natuurlijk ook stellen in de rubriek 'Vragen'. U krijgt dan antwoord van onze medisch specialist.

(advertentie)

EefjeJ

Geschreven op: Vrijdag 1 Maart 2019 om 12:04
Ongepast of beledigend?



Hoi allemaal

Na lang wikken en wegen wil ik toch graag mijn verhaal kwijt, ook in de hoop wat steun te vinden en misschien lucht het ook wel op.
Het is nu 7 wkn geleden dat ik, voor mijn gevoel, uit het niets een soort van paniekaanval kreeg. Ik stond een broodje te smeren voor mijn dochter en ik werd niet “goed”. Zweten, hartkloppingen, duizelig, oorsuizen en angst. Wat was ik bang, ik dacht echt dat ik dood ging, wat een angst. ‘s middags kon ik terecht bij de huisarts. Die nam mij gelukkig erg serieus en ik mocht de volgende dag naar het ziekenhuis voor een hartfilmpje en bloedonderzoek. Ook had hij het erover dat hij dacht dat mijn zenuwstelsel ontregeld is.
Volgende dag naar het ziekenhuis en een dag later kreeg ik het bericht dat ze iets hadden gezien op het hartfilmpje, nou daar was de paniek…huilen, angst, hartkloppingen. Nog een keer gebeld naar de huisarts toen ik wat rustiger was en hij toen uitgelegd wat ze hadden gezien (AV blok eerstegraads) maar daar kan ik geen symptomen van hebben. Dus een toevalstreffer? Ik werd wel doorgestuurd naar de Cardioloog en die wilde mij wel door de molen halen voor de zekerheid. Ondertussen gierde de hele dag de zenuwen door mijn lijf, kreeg geen hap door mijn keel, hartkloppingen, duizelig, angst en ga zo maar door. Ik dacht echt dat ik gek werd. Elke dag was ik aan het zoeken wat ik had… Overspannen, burn out of toch mijn hart? Pffff… Dit ging zo’n drie weken door. Ondertussen wel gestart met ademhalings en ontspanningstherapie, dat geeft wel wat rust. Ook van de huisarts oxazepam gekregen voor de momenten dat ik het niet trek, nou dat was in het begin best vaak &
128521; maar meer dan 20 mg per dag wilde ik niet. Meestel nam ik twee of drie keer en halve.
Op 8 februari had ik alle onderzoeken, echo, inspanningstest en holterkastje voor 24 uur. Maar pas de 25ste uitslagen. Gelukkig vertelde de mevrouw van de fietstest wel al een heleboel en dat gaf me wel wat rust. ‘s avonds natuurlijk gesloopt….
Inmiddels heb ik alle uitslagen gehad en gelukkig was alles goed. Nu dacht ik dat dat me rust zou geven, maar nog niet echt. Ik heb ook positieve dagen waar ik weinig zenuwen heb en af en toe kan genieten en wat rustiger in mijn hoofd ben. Maar er zijn ook dagen achter elkaar dat ik weer erg nerveus ben, angstig en dan weer ga zoeken wat ik heb. De huisarts denkt overspannen, maar dat is aan de psycholoog om dat te bepalen. Daar sta ik ingeschreven, maar hebben een wachttijd. Ondertussen ga ik wel naar de praktijkondersteuner en zei zegt ook dat het typisch klachten zijn van overspannenheid…. Iedereen zegt het komt goed, alleen heeft het veel tijd nodig. Maar waarom geloof ik daar nou niet in? Ik wil het zo ontzettend graag geloven, maar die slechte dagen zijn zo zwaar &
128577;
Sorry voor het lange en misschien onsamenhangende verhaal…. Ik hoop dat iemand zich hierin kan herkennen, ook al gun ik dit uiteraard niemand….

Nog even een aanvulling… ik merk dat ik alweer wat dingen vergeten was….
Elke ochtend heb ik dus een nerveus gevoel in mijn lijf, dit begint zo rond 5 uur. Soms is het goed te doen en soms giert het door mijn lijf. Daarnaast elke ochtend kuitkramp en stijve spieren en snel naar de wc &
128521; Overdag blijft die spierspanning in mijn nek, schouders en kaken. Ook dit is soms de ene dag heftiger dan de andere. Het piekeren is bijna de hele dag door, al merk ik dat ik op een goede dag wel minder pieker en meer vertrouwen heb. De hartkloppingen zijn er ook nog steeds, al schommelt dat ook ontzettend. Bijna elke dag heb ik wel een huilbui en vaak vraag ik me echt af of het ooit goedkomt, ik vind het erg moeilijk om op mezelf te vertrouwen omdat ik zo onzeker ben.
Ik probeer dagelijks een half uur te wandelen. Daarnaast zorg ik overdag voor mijn zoontje van vijf maanden, mijn vriend is er gelukkig altijd ‘s avonds en helpt me super goed. Ook mijn moeder helpt waar ze kan. Ik heb twee keer per week ontspanningstherapie en 1 keer per week ga ik naar de praktijkondersteuner. Elke dag schrijf ik mijn dag op, zodat ik terug kan lezen hoe het gaat.
Elk dingetje wat normaal gesproken gewoon kan en lukt, maak ik me nu druk over en daar maakt mijn lijf dan weer een heel ding van. Met alle klachten weer tot gevolg. Afgelopen week heb ik denk ik ook teveel gedaan qua afspraken, winkels. Daardoor denk ik dat ik nu weer in de put zit. Maar ik weet niks zeker en dat maakt me gek… Vooral de vragen komt het goed? Wat heb ik?
Iemand herkenning?
 

Reacties op dit bericht:


Geschreven door: Lou op Vrijdag 1 Maart 2019 om 13:51 Ongepaste reactie?

Herkenbaar. Alles wat je schrijft. Je denkt dat je wellicht wat ernstige hebt maar stress, adrenaline doet echt bizarre dingen met je lichaam. En zo ook met het mijne. Zit al een half jaar thuis. Paniekaanvallen, angst, verkrampte spieren, nergens van kunnen genieten en alleen maar willen huilen. De sleutel is acceptatie. Je emoties uiten en erover praten. In het begin was ik zo erg bezig met oplossingen zoeken, therapieën van alles alles alles om hier uit te komen. Heeft het voor mij alleen maar erger gemaakt. Alles wat je lijf nodig hebt is rust. Regelmaat, goed eren maar vooral rust. En ik loop ook bij een psycholoog hoor 1x Per week maar moet zeggen dat ze mij niet echt helpt met de situatie nu, meer hoe ik erin beland ben. Patronen etc... misschien kan je bij jezef nagaan of je bepaalde denkpatronen hebt? Een bepaald beeld over jezelf? Perfectionist? Altijd alles goed wilt doen voor anderen? Etc... het lost het niet op maar toegeven dat je echt even in de put zit is het enige wat helpt. In mijn geval dan! Heel veel sterkte


Geschreven door: Nina op Vrijdag 1 Maart 2019 om 19:29 Ongepaste reactie?

Hoi Eefje
Ik heb niet alles kunnen lezen omdat veel tekst soms niet binnenkomt maar ik herken die gierende gevoel heel erg en de kaakspanning.

Als je koffie drinkt kan je overwegen met koffie drinken tijdelijk te stoppen, bij mij helpt dat iets. Inmiddels voel ik me na 1,5 jaar al heel veel beter. Al ben ik er nog niet, maar die spanning en dat gierende gevoel komt alleen maar heel soms terug. Mijn herstel is persoonlijk, bij jou kan het natuurlijk heel waarschijnlijk anders gaan maar als je jezelf de tijd geeft en probeert te accepteren dat je lichaam nu even anders doet dan normaal en daar rekening mee houdt zal dat vast helpen naar de eerste stapjes van herstel. Heel veel succes en sterkte, het wordt echt beter!

Groetjes, Nina


Geschreven door: EefjeJ op Zondag 3 Maart 2019 om 16:20 Ongepaste reactie?

Bedankt voor jullie reacties smiley
Acceptatie is echt moeilijk zeg...al zegt mijn therapeut wel dat het al een stuk beter gaat dan 7 wkn geleden. Maar als het dan weer een paar dagen waardeloos gaat, dan denk ik echt hier kom ik nooit meer uit etc... Daarnaast ben ik ook teveel met tijd bezig, al "accepteer" ik dat ook ietsje beter, maar een half jaar of een jaar klinkt zo lang en dan met al die klachten pfff hoe hou ik dat vol schiet er dan weleens door mijn hoofd.
Ik heb wel een idee ja hoe het tot stand gekomen is. Maanden,jaren doorgaan. Alles zelf willen doen, alles goed willen doen, onzeker, geen nee durven zeggen.
Koffie ben ik al mee gestopt, daarvan ging ik echt door het plafond smiley ik merk ook dat als ik een keer echt een vette hap eet, dat mijn buik gelijk van slag is, kan dat?
Voor mezelf heb ik nu gesteld, per dag even wandelen en hooguit nog één afspraak (therapie oid). Niet meer van winkel naar winkel, denk echt dat ik mijn grenzen te snel overga. Daarnaast pieker ik ook veel, dus dat slurpt ook energie, maar ja hoe stop ik dat...net als mijn hypochonder gedrag, dat was nooit zo erg. Bizar wat het allemaal met je lijf en hoofd doet...


Geschreven door: Eduard op Maandag 4 Maart 2019 om 15:45 Ongepaste reactie?

Hoi Eefje,

Ja acceptatie is erg moeilijk, maar je lichaam doet wat het moet doen daar heb jezelf geen invloed op.

Vorige week voelde ik me wat beter, meer energie dus van het weekend weer teveel gedaan en vandaag voel ik me echt rot, totaal geen energie en paniekerig van wat er nu weer aan de hand is, veel mensen hebben griep dus ben ook bang dat ik griep krijg etc.

Het is zeker bizar wat er allemaal in je lijf kan gebeuren, maar de enige medicijn is rust en veel geduld hebben.


Geschreven door: EefjeJ op Dinsdag 5 Maart 2019 om 15:19 Ongepaste reactie?

Nou bizar is het zeker...en soms ook erg beangstigend. Dan gaat de angst met mij aan de haal. Vorige week ook teveel gedaan en dat resulteerde weer in duizelingen en dan schiet ik gelijk weer in de paniekmodus met alle angst. Dan denk ik echt dat ik terug bij af ben. Terwijl ik het nu eigenlijk meestal goed kan opvangen door rustig te blijven ademen en dan trekt het heel snel weg. Maar de angst en het gepieker blijven dan wel hangen smiley
Gelukkig nu alweer drie redelijk goede dagen, wel wat nervositeit en hartkloppingen, maar verder wel oke... Inderdaad veel geduld hebben en goed om mezelf denken en dat is nou net waar ik zo slecht in ben smiley
Beterschap! Hopelijk valt het mee met de griep...


Geschreven door: Eduard op Woensdag 6 Maart 2019 om 14:25 Ongepaste reactie?

Gelukkig nog geen griep. Heb blijft maar doorgaan, de ene klacht is weg of de andere is er weer. Gelukkig wat beter kunnen slapen vannacht. Vanmorgen weer wat misselijk gevoel en draaierig. smiley


Geschreven door: EefjeJ op Donderdag 7 Maart 2019 om 08:19 Ongepaste reactie?

Pfff sinds gisternacht is het weer helemaal mis... Zenuwen gieren door mijn lijf. Zweetaanvallen ''s nachts en overdag, duizeligheid en dan die angst dat het nooit meer goedkomt. Wat is dit vreselijk zeg smiley hoe moet ik nou vertrouwen houden in dat het goedkomt. Elke keer als het iets beter gaat, weer zo''n terugval...
Is dit normaal of herkenbaar???


Geschreven door: Eduard op Donderdag 7 Maart 2019 om 16:17 Ongepaste reactie?

Ja is niet normaal maar hoort er wel bij. Belangrijk is te weten waardoor die aanvallen komen en daarmee aan de slag te gaan. Mijn psycholoog zei van je gaat er niet aan dood, dus daaraan hoef je alvast niet aan te denken.

Doe je ook aan ademhalingsoefeningen ?


Geschreven door: EefjeJ op Donderdag 7 Maart 2019 om 20:11 Ongepaste reactie?

Ja dat doe ik inderdaad en ontspanningsoefeningen icm therapie... Op dat soort momenten krijg ik mijn gedachten dan niet rustig... Ik denk dat dat pas komt bij volledige acceptatie, hoop ik


Geschreven door: Eduard op Donderdag 7 Maart 2019 om 21:31 Ongepaste reactie?

Ja acceptatie is belangrijk, daarna kan je pas gaan herstellen.

Als er dan zo paniekaanval komt kun je het volgende doen.

Gebeurtenis: duizeligheid en zweetaanvallen.
Gedachte: Vervelend maar ik weet dat het erbij hoort.
Gevoelens: Ik voel een beetje angst.
Gedrag: Ik ga een ontspanningsoefening doen.
Gevolg: Ik voel me rustiger en ga verder met de dag/nacht.

Ik weet dat het erg lastig is om zo te denken, maar als je dat niet doet dan ga je het alleen maar erger maken.

Ik probeer dit nu ook, je gedachte eigenlijk anders laten denken, hoop dat het werkt.


Reageer nu op dit bericht:

Let op! Alle vragen en antwoorden worden geïndexeerd door diverse zoekmachines. Als u niet wilt dat uw persoonlijke gegevens via internet gevonden kunnen worden, dan moet u deze zeker niet in uw vraag verwerken.

Als u medische informatie aanhaalt die niet uit uw persoonlijke omgeving komt, dan is een bronvermelding gewenst. Uiteraard is het de bedoeling dat de medische informatie die u noemt naar uw beste weten de juiste is. Het is niet de bedoeling dat u reclame maakt op dit forum.

Lees voordat u reageert ook onze huisregels.

Disclaimer over bijwerkingen: U kunt als patiënt zelf uw bijwerking melden bij het Lareb. Het Lareb verzamelt alle bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccins in een databank. Door het melden van een bijwerking draagt u bij aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. Melden gaat eenvoudig via het online meldformulier.

Typ uw naam en uw bericht in en druk daarna op 'Voeg bericht toe'.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 


(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Overspannen.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)