Lotgenotencontact

Het lotgenotenforum van Overspannen.nl is een forum waar lotgenoten elkaar steunen, informeren en helpen. Gun elkaar daarbij de ruimte en wees vriendelijk voor elkaar.

Overspannen.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden. Klik hier voor ons moderatorbeleid.

LET OP: Deze website is geen vervanging van een officieel medisch consult. Als u klachten heeft, adviseren wij u ten sterkste om met uw eigen behandelend arts of huisarts contact op te nemen. U kunt uw medische vragen natuurlijk ook stellen in de rubriek 'Vragen'. U krijgt dan antwoord van onze medisch specialist.

(advertentie)

Sanne84

Geschreven op: Zaterdag 17 Januari 2015 om 08:39
Ongepast of beledigend?

Hallo allemaal

ik weet niet meer wat ik er mee moet. Mijn man is overspannen en ik denk dat ik het ook begin te worden.

Afgelopen mei ben ik het huwelijksbootje ingestapt. Al gauw merkte ik dat mijn man veelste veel hooi op zn vork nam(werk).

Hij kwam moe thuis en iiriteerde zich over hoe het ging op werk.
Ik merkte afstand naar mij toe. Hij gaf aan dat het niks met mij te maken had maar dat hij moe was en toe aan vakantie was.
We zijn in Juni op Vakantie gegaan. Toen ging het weer goed en kwam hij tot rust.

Eenmaal weer terug van vakantie moesten we weer aan het werk. Al vrij snel begon hij weer snel geiiriteerd te zijn. Geen zin in sex. En dat terwijl we nog maar net getrouwd zijn.
Thuis wat ik deed was nooit goed.
en dit ging zo paar maanden door. Totdat ik tegen hem tekeer ben gegaan.
Elke keer doet ie maar weer alsof het alleen om hem draait. Ik tut me thuis voor hem op. Trek sexsy kleding voor hem aan, maar hij ziet me gewoon niet staan. probeerde hem te verleiden, maar elke keer zei ie weer ik ben moe.
Dit maakte mij zo onzeker. Ik ben immers pas getrouwd maar hij heeft geen aandacht voor mij.

Dit is nu maanden aan de gang.
Uiteindelijk na half jaar nu anderhalve maand is naar aandringen van mij hulp gaan zoeken.
Hij moest stoppen met werken en heeft een maand thuis gezeten wat niks voor hem is.
Van de Arbo moest hij Januarie weer 5 halve dagen werken.
Terwijl de psyoloog dat veelste veel vond en mijn man ook overigens.
Hij werkt nu dus drie halve dagen per week.

Maar onze relatie word er niet beter op.
Ik kan niet met hem praten. En dat is het moeilijkste.
Het lijkt alsof hij niet wilt en kan inzien wat het met mij doet.
Vaak word ie boos en of geiiriteerd en even later doet ie alsof er niks aan de hand is. Kan niet meer met hem meedoen en constant doen alsof er niks aan de hand is. Heb dit ook aan hem aangegeven meerdere malen, maar het is alsof hij het niet serieus neemt.

Ik weet dat hij een moeilijke prater is, maar op zn minst kan hij een arm om me heen slaan als ik in tranen ben.

Ik trek dit niet meer. Normaal praat ik het steeds weer goed en sla ik zelf een arm om hem heen en of knuffel hem geef hem een kus. Maar ik kan het niet meer opbrengen. Het moet van twee kanten komen.

Diep in me hart van ik dat ie gek op me is. Maar voel het niet. Ik mis onze leuke tijden.

Nu praten we al een week lang niet met elkaar en negeren we elkaar. Heb wel paar pogingen gedaan om te praten, maar hij negeert me en blijft strak voor zich uit te kijken en dan begin ik te schreeuwen omdat ik nietmeer rustig kan blijven.
Hij overigens verheft nooit zn stem ook niet als hij boos is.

Iemand tips???

Ik slaap slecht, loop constant te piekeren, voel me alleen, huilbuien, gestrest, ga met tegenzin naar huis. Op werk word het me ook teveel. Ik weet niet meer wat ik moet.

Wil vechten voor me huwelijk, maar op deze manier kan ik niet meer.....
 

Reacties op dit bericht:


Geschreven door: Sanne 84 op Zaterdag 17 Januari 2015 om 08:43 Ongepaste reactie?

Jaren heb ik geleef met een depressieve moeder.
Waar ik ook niks tegen kon zeggen.
En alles maar moest accepteren om ruzie s te voorkomen.

Altijd moet illes maar accepteren.
En nu dacht ik mijn rust te vinden.
En heb ik weer een overspannen partner.
Maar dit keer trek ik wel me mond open.
Wil niet meer over me heen laten lopen


Geschreven door: Anneke op Dinsdag 20 Januari 2015 om 12:30 Ongepaste reactie?

Sanne, wat een nare situatie.
heel dubbel lijkt me, enerzijds wil je er zijn voor je partner, anderzijds ben je er zelf ook nog.

als massagetherapeut zou ik jou aanraden om voor jezelf momentjes te creŽren om jezelf even te kunnen ontspannen.
Massage zou je natuurlijk een goed voorbeeld kunnen zijn, maar een middagje de stad in is ook fijn.

Samen iets leuks doen werkt prettig voor je relatie, maar minder met een partner die te moe is om er op uit te gaan.
Misschien een idee om samen relatietherapie bij een goede haptotherapeut te starten. Je partner zou dan ook individueel sessies kunnen volgen. En samen leer je weer open te staan voor elkaar.

misschien heb je hier iets aan.
ik wens je veel wijsheid toe.


Geschreven door: Sanne 84 op Zondag 25 Januari 2015 om 01:02 Ongepaste reactie?

Dankjewel Anneke voor je tip.
Wil graag samen dingen ondernemen maar hij wilt dat niet. Hij gaat zn uren inmiddels uitbreiden.

Ik ben afgelopen vrijdag naar huisarts geweest.
En ben nu zelf ook overspannen.
Moet halve dagen werken. En dat terwijl ik normaal maar 3 en halve dag werk. ik Zag het al aankomen.
Trek het niet meer
Ik vraag mezelf af of mijn huwelijk wel te redden is.
Ik doe zo mijn best. Maar het lijkt alsof ik de enige ben die er voor vecht.
Heb constant huilbuien.
Hij noemt dat janken en in zijn ogen stel ik me maar aan.
Ik weet niet meer wat ik er mee moet.
Voel me totaal niet serieus genomen. smiley


Geschreven door: Jonathan op Maandag 26 Januari 2015 om 09:25 Ongepaste reactie?

Beste Sanne,

Je vecht voor je huwelijk zeg je. Maar wat is een huwelijk? Is dat iets dat koste wat het kost beschermd dient te worden? Volgens mij is de basis dat je bij elkaar wilt zijn. Daar kun je niet voor vechten: dat moet je zo kunnen voelen.

Wil je nog wel bij je man zijn? Wil hij nog wel bij jou zijn? Stel de open en eerlijke vragen, maar voorkom dat je elkaar verwijten maakt. Schiet je niets mee op namelijk. Jij hebt het volste recht om je goed te willen voelen in een relatie. Als hij je dat niet te bieden heeft, kun je een ultimatum en een consequentie stellen. Misschien ben je beter af zonder hem? Het is belangrijk om ook die vraag te laten zweven, ook al geeft het je een paniek gevoel. Elke vraag is het overwegen waard en een gedachte kan geen schade aanbrengen. Gewoon voelen hoe het zou zijn om opnieuw te beginnen. Voelt dat beter? Dan heb je je antwoord. Voelt het minder goed? Dan heb je een aanknopingspunt om samen te herstellen van alle narigheid.


Geschreven door: Sanne 84 op Maandag 26 Januari 2015 om 18:11 Ongepaste reactie?

Beste Jonathan

Allereerst bedankt voor je tijd

Ik wil dolgraag bij hem blijven. Wil niks liever dan dat.
Ik heb hem deze vragen ook gesteld
of ik hem gelukkig maak?
en of ie spijt heeft dat ie met mij die stap heeft genomen.
En of hij wel verder met mij wil.

daarop zegt hij jah en dat ie geen enkele moment spijt heeft gehad.
Ik wil mij leven niet met iemand anders delen.
Het is niet dat hij een slecht persoon is.

Maar als dit zo doorgaat zie ik het treurig in.
Of we komen er samen sterker uit of we moeten allebei onze eigen weg opgaan.

Ik moet het denk ik even aanzien en anders moet ik inderdaad een ultimatum stellen.
Maar ik denk niet dat het verstandig is om deze nu te stellen aangezien we allbei overspannen zijn.
en soms niet alles helder zien.



Geschreven door: Anoniempje op Dinsdag 27 Januari 2015 om 09:43 Ongepaste reactie?

beste sanne,

Vervelend dat jullie beide als partner op dit moment in deze situatie verkeren. Om je wellicht wat inzichten te kunnen geven wil ik mij graag een deel van mijn situatie toelichten die ervoor heeft gezorgd dat ik en mijn vriendin tijdelijk uit elkaar zijn gegaan. Ik loop ook al sinds januari van vorig jaar op t randje van overspannenheid/burnout zijn aan om uiteindelijk in oktober van vorig jaar volledig uit te vallen. Dit resulteerde dat ik een goede 2,5 maand thuis bent geweest van mijn werk maar destijds ook halsoverkop mijn vriendin het huis uit heb gezet. De wereld waar jou vriend in leeft is momenteel heel erg vertroebeled en mede omdat zijn lichaam en geest zo van slag zijn kan hij niet op een normale reageren op kleine tegenslagen zowel thuis als prive. Het ontbreekt jouw vriend op dit moment aan het vermogen om oplossingen te zien voor kleine dingen waardoor elke dag als overleven aanvoelt voor hem. Mijn advies zou zijn om hem zsm naar een psycholoog te sturen en hem hier tot inzichten te laten komen die hij van jou waarschijnlijk niet aanneemt. Ik zag in de gehele aanloop naar mijn burnout ook steeds meer mensen waaronder mijn vriendin als vijanden die mijn van koers af probeerde brengen,s terwijl ik hard op weg was om mezelf helemaal af te breken. De belangrijkste tip die ik je kan geven is om tijdens je overspannenheid/burnout geen belangrijke beslissingen te nemen, als er straks weer betere tijden aanbreken kan je hier weleens gigantisch spijt van krijgen. Ik ben het contact met mijn inmiddels ex-vriendin langzaam weer aan het opbouwen maar ik heb er vertrouwen in dat we er samen sterker uitkomen. Ik hoop dat je er wat aan hebt smiley


Geschreven door: Sanne 84 op Dinsdag 27 Januari 2015 om 11:59 Ongepaste reactie?

Beste anoniempje

Bedankt voor je tijd
Lief dat je jouw verhaal met mij wilt delen.

Ik wil alles behalve dat dat ik de verkeerde keuze maak.
ik wil met hem verder. Zal nu dan ook niet een keuze maken.

Mijn man gaat naar psycholoog op aandringen van mij.
Maar heb niet het idee dat het tussen ons beter gaat. In tegen deel gaat het juist slechter.

Hij speelt constant mooi weer en dat kan ik niet meer.
Hij is geen prater van zich zelf.
verleden week hebben we het een en ander uitgepraat. Maar het was zo een zakelijk gesprek. Ik mis bij hem het gevoel erbij. Hij toont totaal geen emotie s.
Hij kan het niet aanzien als ik weer begin te huilen. Dan loopt ie ervoor weg.

Ik ben super blij voor je dat jullie het contact weer samen opbouwen. En heb de volste vertrouwen dat het weer goed komt tussen jullie.Ben je inmiddels weer aan het werk? of zit je nog thuis.

Ik moet morgen naar de Arboarts maar ben daar zo gespannen over.
Vrijdag was ik naar de huisarts en hij raadde mij aan om halve dagen te gaan werken. Mijn baas zei dat de huisarts dit niet kan bepalen.

Gisteren kwam mijn baas naar me toe dat ik morgen een afspraak heb en dan ik tot die tijd gewoon hele dagen moet werken. Niet eens vragen hoe het met me gaat.
Terwijl collega s het aan me zien dat het niet goed gaat.
Ik heb me dan vandaag ook ziek gemeld. Heb hoofdpijn en ben op.
Ik voel me totaal niet serieus genomen door me werkgever. Dit brengt voor mij nog meer spanning met zich mee.

Ik heb al meerdere malen aangegeven dat ik het niet trek. Dat ik last heb van lichamelijke klachten moe ben. En dat ik soms absoluut niet profesioneel reageer op mijn leerlingen.
Maar hij doet er niks mee.

Ik vind mijn werk leuk. Geef praktijklessen aan pubers van 13 t/m 18 jaar oud met gedragsstoornissen(PDD-Nos, Autisme, ADHD en moeilijk lerende).
Maar mijn baas maakt het niet leuk.
Er wordt met verschillende maten gemeten.
verdraait dingen en is niet eerlijk recht door zee.
En nu weer dit. Je wordt totaal niet serieus genomen. En als ie aardig doet en zogenaamd intresse toont is dat gewoon uit nieuwsgierigheid en in je prive leven wilt kijken. Hij heeft totaal geen inlevensvermogen.

Ik wil blijven werken, maar hele dagen trek ik nu niet.
Ik kan toch niet voor de groep staan terwijl ik soms te fel reageer op mijn leerlingen. Ik snap niet dat hij hier niks mee doet. Enige waar hij aan denkt is dat de school draait. Dat snap ik ook wel , maar er zijn grenzen.

Hier raak ik alleen maar nog meer overspannen van. Ook omdat ik bang ben dat ik ontslagen word.
Ik werk inmiddels al 8 jaar voor deze stichting. en op deze school nu in april 4 jaar.

En met me man kan ik het hier ook niet over hebben. deels omdat ik weet dat hij zn eigen problemen heeft, maar ook omdat ik weet dat hij dit er niet bij kan hebben en mij daarin toch niet kan steunen.

Hoe gaan jullie hiermee om(baas,werkgever)?
Lopen jullie hier ook tegen aan?

sorry als ik jullie er mee lastig val.
Maar heb niet echt het gevoel dat andere in mij omgeving mij begrijpen.
amper niemand weet dat ik overspannen ben.



Geschreven door: Leandra op Dinsdag 27 Januari 2015 om 21:32 Ongepaste reactie?

Hoi Sanne,

Wat een vervelende en zware periode voor jou en jouw partner. Weet wel dat je na een grote levensverandering een verhoogd risico heb op overspannenheid. Ik ben 6,5 maanden na de geboorte van mijn dochter overspannen geraakt. Het eerste half jaar naar haar geboorte zat mijn vriend niet lekker in zijn vel door de enorme en onverwachte impact die de geboorte op hem had. Ik nam alle taken op mij, liep op mijn tenen, ontlastte hem de meeste verantwoordelijkheden en huishoudelijke klussen. Ook zijn rol als vader nam ik op mij, omdat hij ook emotioneel afwezig was. Ik probeerde hierover te praten, maar ook de communicatie lag helemaal stil. Ik ben maanden lang over mijn grenzen gegaan ( ook door mijn karakter dat gevoelig is voor stress-klachten). Ik heb geen hulp ingeroepen, hield mij sterk zonder het zelf te merken. Toen mijn vriend ''''wakker'''' werd, was het bij mij al snel mis. Nu is mijn dochter 14 maanden en gaat het ook weer wat beter met mij. De relatie met mijn vriend gaat ook veel beter. Hij had ook erg veel moeite met mijn tranen en mijn wisselende stemming.

Sterkte!
Veel liefs,

Leandra


Geschreven door: Kelly Van Walter op Zondag 15 December 2019 om 03:35 Ongepaste reactie?

Mijn vrouw en ik zijn sinds meer dan 10 jaar niet meer in staat om zwanger te worden, de druk van families en vrienden zorgde ervoor dat mijn vrouw inpakte en het was erg frustrerend voor mij. Ik probeerde op internet een oplossing te zoeken toen ik getuigenissen zag van mensen die Lord Bubuza hadden geholpen, dus nam ik contact met hem op Whatsapp: +1 505 569 0396 en vertelde ik mijn probleem. Hij reageerde en beloofde mijn vrouw te helpen met zijn krachten om zwanger te worden na seks met mijn mannen. Ik deed precies wat hij me vertelde en hij verzekerde me dat alles goed zal komen in een zeer korte tijd, ik geloofde hem, ik smeekte mijn vrouw en zij kwam terug naar huis. enkele maanden later was mijn vrouw zwanger en baarde ze een tweeling, een jongen en een meisje. Ik wil gewoon dat de wereld me helpt God (Allah) te bedanken voor het gebruik van Heer Bubuza om me te helpen. Heb je hulp nodig om je ex terug te krijgen ?? Heeft u een kind of enige vorm van hulp nodig ?? Neem contact op met Lord Bubuza via Whats App: +1 505 569 0396 of via e-mail: lordbubuzamiraclework@hotmail.com


Reageer nu op dit bericht:

Let op! Alle vragen en antwoorden worden geÔndexeerd door diverse zoekmachines. Als u niet wilt dat uw persoonlijke gegevens via internet gevonden kunnen worden, dan moet u deze zeker niet in uw vraag verwerken.

Als u medische informatie aanhaalt die niet uit uw persoonlijke omgeving komt, dan is een bronvermelding gewenst. Uiteraard is het de bedoeling dat de medische informatie die u noemt naar uw beste weten de juiste is. Het is niet de bedoeling dat u reclame maakt op dit forum.

Lees voordat u reageert ook onze huisregels.

Disclaimer over bijwerkingen: U kunt als patiŽnt zelf uw bijwerking melden bij het Lareb. Het Lareb verzamelt alle bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccins in een databank. Door het melden van een bijwerking draagt u bij aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. Melden gaat eenvoudig via het online meldformulier.

Typ uw naam en uw bericht in en druk daarna op 'Voeg bericht toe'.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 


(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Overspannen.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)