Ga naar de beginpagina van Overspannen.nl

Lotgenotencontact

Overspannen.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden.

man 38

Geschreven op: Maandag 19 Juli 2010 om 10:07
Gek bericht?

Lotgenoten lees ik hier. Ook ik voel me overspannen burnout wat is het verschil? Ik zit in elk geval niet lekker in mijn vel en ben moe heb stemmingswisselingen en wanneer ik enige vorm van druk voel in wat voor vorm dan ook snel geprikkeld.
Van slag noem ik het daarbij heb ik een hoge bloedruk waarvoor ik inmiddels medicijnen heb.
De duizelingen en soms knetterende hoofdpijn is een actie reaktie daarop.
Mijn hoofdprobleem waarin ik steeds vastloop is met name werkgerelateerd.
Bij mijn huidige werkgever werk ik inmiddels 10 jaar. Al een hele tijd en daarin is van alles gebeurd. Vele reorganisaties en afscheid nemen van leuke collega''s.
Inmiddels heb ik een jaar van deeltijd ww achter de rug en heb ik voor mijn beleving dagelijks te maken met 2 collega''s op onze kleine afdeling die super negatief zijn voor het bedrijf.
De onzekerheid van het bedrijf en daarbij de negativiteit van de directe collega''s maakt het dat ik het werk niet meer aan kan. Inmiddels zit ik thuis al weer 4 week en loop bij de arboarts zoekende naar een oplossing. De baas en ik zelf zijn beide tot de conclusie gekomen dan het beter is dat ik ander werk ga doen bij een andere werkgever.
Het hoe en wat weet ik nog niet want ik wil me eerst medisch en mentaal weer beter voelen.
Gelukkig heb ik een super vriendin die mij goed steunt.
Daar ligt ook weer een moeilijkheid in de realtie sfeer tussen ons en mijn ouders. Ik heb aangegeven dat het na 5 jaar geen contact meer tussen mijn vriendin en mij ouders het tijd word weer te gaan praten. Er is iets onstaan tussen ons gebaseerd op grote mis communicatie en daardoor zijn grenzen overschreden. Ik zie mijn ouders wel wanneer ik daar zin in heb. Het grote gemis van samen alles delen met mijn grote liefde naar mijn ouders toe heb ik meer gemist dan ik zelf steeds dacht. Natuurlijk ben ik gevoelig voor van alles maar juist nu is het wel zo ver gekomen dat ik nu de wens heb met beide partijen WIJ dus mijn vriendinen ik en mijn ouders weer met elkaar gaan praten om zo weer een beetje omgang te krijgen en dat mijn ouders kunnen zien hoe gelukkig en leuk wij het met elkaar hebben.

Nou tot zover eigenlijks kan ik nog veel meer schrijven dat misschien later.
Dit heeft alles te maken met de ontdekking van mijn karakterstructuur die ik wil doorbreken maar soms moet accepteren en er leren mee omgaan maar dat dat tijd en energie kost.
Ik ben hier achter gekomen door cursussen te volgen en wel de assersiviteits en emotie training. Daar heb ik handvaten aangereikt gekregen een soort gereeedschapkoffer die hoe lastig en vervelend ik me zelf nu voel me altijd positief tegen mijn problemen aan laat kijken.

Mede lotgenoten beterschap en wie weet tot schrijfs 

Reacties op dit bericht:


Geschreven door: Ellen op Maandag 19 Juli 2010 om 10:30 Gek bericht?

Welkom hier! Vaak is het lezen van de verschillende verhalen al een opluchting, omdat er ontzettend veel overeenkomsten zijn. Sterkte met alles! Je lijkt voldoende inzicht te hebben in je problematiek. Dat is de eerste grote stap.


Geschreven door: man 38 op Maandag 19 Juli 2010 om 10:42 Gek bericht?

Dankje Ellen. Leuk dat je zo snel gereageerd hebt een een bevestiging doet altijd goed. Dankje voor je positieve reaktie en ja ik zie veel overeenkomsten op deze site erkenning en herkenning.
Tijd om iets te gaan doen en achter de pc vandaan te gaan.Hardlopen word het. Heb dit een poos niet gedaan het kost veel energie maar op de duur geeft het je energie weet ik uit ervaring.

Groeten


Geschreven door: Jojanneke op Maandag 19 Juli 2010 om 12:50 Gek bericht?

Heey man 38,
ik sluit me bij Ellen aan, welkom hier.
Lastig hoor als je in zo''n werksituatie zit.
En idd heb je groot gelijk dat je je eerst weer sterker moet voelen om met een andere baan te beginnen.
Iets nieuws kost altijd meer energie en de energie die je nu nog hebt kun je op dit moment beter in jezelf stoppen.
Heb je jouw wens uitgesproken naar zowel jouw vriendin als naar jouw ouders? En zijn zij ook zover om hetgeen gebeurd is uit/door te spreken en achter zich te laten? Het is in ieder geval een kans die ze niet voorbij moeten laten gaan.
Succes en bouw het hardlopen rustig op.


Geschreven door: man 38 op Maandag 19 Juli 2010 om 16:03 Gek bericht?

yep jojanneke. Mijn wensen zijn uitgesproken en daar is gehoor aan gegeven. Zowel mijn vriendin en mijn ouders staan open voor een gesprek. Volgende week gaat dat gebeuren. Allemaal zeer spannend voor iedereen en met name ook voor mij. Het feit dat ze willen praten doet mij al goed. Ik verwacht er geen wonderen van direct maar een opening is een opening.
Later meer.


Geschreven door: man 38 op Maandag 26 Juli 2010 om 10:00 Gek bericht?

De ontmoeting na 3.5 jaar tussen mijn ouders en mijn vriendin is een feit. Het deed mij goed. Het werd geen diepgaand gesprek toch hebben we weer met elkaar geproken. Eind conclusie er zit nog wel veel oud zeer maar we kunnen beter gaan kijken hoe we in de toekomst wat beter met elkaar om kunnen gaan. Voor mij persoonlijk geeft het wat meer rust. De deur die heel lang dicht is geweest staat nu weer open.
Persoonlijk betekend dit heel veel voor mij.

Wat werk situatie betreft ben ik op alle fronten bezig om me weer beter te gaan voelen.
Ik voel me beter dan bijvoorbeeld 2 week geleden.
De hoofdpijn is ineens weg lijkt het en ik krijg stukje bij beetje meer energie.
Dit uit zich in meer en anders tegen mijn problemen aan te kijken. Ik zit immers al 5 week thuis en heb rust en tijd gekregen om over de situaties na te denken en daarin acties te ondernemen.
Bevestigingen en vertrouwen die mij geven in mijn acties helpen mij zeker daarbij.
Ik word daar goed bij ondersteund door mensen in wie ik 100% vertouwen heb.
Positief blijven denken met zowaar soms een lach. Die lach voeld soms vreemd aan omdat ik die lang heb weg gestopt. Zo kan ik dus al zien dat ik me zelf beter voel. Me zelf afvragen wat heb ik lang doorgelopen met mijn problemen? waarom en hoe dat zie ik nu duidelijker in. De sleur en karaktereigenschappen spelen mij parten hierbij.
Nu is het tijd om op te staan en dingen anders te gaan doen. Stukje bij beetje en geef het tijd.

Tot zover.


Geschreven door: Confused op Woensdag 28 Juli 2010 om 10:08 Gek bericht?

Hoi,

ik heb even je draadje doorgelezen. Wat fijn dat jullie met jouw ouders hebben gepraat en dat jullie allemaal eenzelfde kant op willen gaan. Ik kan me voorstellen dat dit toch best aan je gevreten heeft al die tijd. Zoiets levert ook gewoon spanning op.
Mooi dat er progressie in zit!


Geschreven door: man 38 op Donderdag 29 Juli 2010 om 10:36 Gek bericht?

Dankje Confused.

Het verhaal ouders is voelt nu beter aan maar nog wel vreemd. Tijd zal het leren hoe het zal gaan in de toekomst.
Kwa werk is er nog geen progressie dat wil zeggen zakelijk is de werkgever aan bod om te reageren op mijn voorstellen.
En ja wachten duurt lang en ja dat levert wel spanning op. De onzekerheid voor de werktoekomst in deze zware economische tijden.
Ben wel overtuigd dat er een oplossing komt maar ja tijd en geduld en het van je afzetten is lastig.

Ik probeer gewone dagindeling aan te houden en te sporten en daarnaast klusje in en om het huis.
Af en toe met vrienden praten helpt ook zeer zeker.

tot zover


Geschreven door: man 38 op Zondag 15 Augustus 2010 om 10:00 Gek bericht?

Hoi allemaal,

Tis alweer een poosje geleden dat ik heb geschreven. De reden is dat er van alles gebeurd is met mij persoonlijk. Kwa gevoel gedachten en daar uit vloeiende reacties. Ik krijg nog steeds geen feedback van mij werkgever en dat werkt heel frustrerend. De Frustratie boosheid en verdriet kan ik maar deels kwijt. Inmiddels reageer ik dat soms af op mijn vriendin waarna als zij reactie geeft ik direct spijt krijg. Voor haar is mijn stemming en reactie ook niet makkelijk en ze heeft het er ook moeilijk mee. Gelukkig praten we er wel over maar leuk is anders.
Wel heeft ze me wakker geschut en gezegd dat ik me niet alleen moet richten op mijn werkgever maar wat ik wel wil. Voorruit kijken naar een andere werkgever en mijn energie positief gebruiken.
JA verstandelijke helemaal mee eens kwa gevoel blijft het lastig en lijkt het soms een berg die je op moet.
Inmiddels heb ik steun gevraagd via de arboarts voor bedrijfsmaatschapppelijk werk.
Om de gebeurtenissen achter me te kunnen laten en te helpen met de communicatie met mijn werkgever.
Het wachten is op accoord hiervoor.

De spanningen in mijn hoofd zijn zeer lastig en beperken mij soms in mijn laten en doen. Dagelijkse ritmes aan houden geloof ik wel in en sporten zal ik ook blijven doen.

Nou dat was het wel voor nu even lekker de dingen van me af schrijven en tijd voor de buitenlucht nu.

Groet
man 38


Geschreven door: Willie Pille op Zondag 15 Augustus 2010 om 20:15 Gek bericht?

Hoi man 38, bedenk dat je werkgever niet degene is waar je mee samen woont. Ik heb zelf ook de fout gemaakt dat ik dacht dat ik leefde om te werken i.p.v. werkte om te leven. De werkgever moet het soms zakelijk bekijken en in deze tijd van crisis zal het voor een werkgever ook niet altijd makkelijk zijn.
Ik kan me voorstellen dat het niet eenvoudig de vertwijfeling tussen gevoel en ratio. Sterkte.

Willie


Geschreven door: man 38 op Donderdag 26 Augustus 2010 om 10:01 Gek bericht?

Daor ben ik weer.

Het is weer eens tijd om te schrijven. Ik heb net mijn verhaal terug gelezen. Hierbij valt voor mij zelf op dat ik heel veel analiseer en bezig ben wat is mij overkomen.
Ik kwam er vorige week achter na een heftige discussie thuis dat ik de dingen eens los moet laten en vooruit wil gaan kijken. Wel besef ik nu 2 maanden thuis te zitten.
Eigenlijks heb ik de laatste 2 weken leuke dingen gedaan en soms ook helemaal niks.
Ik merk nu dat deze houding me veel meer interne rust brengt.
Natuurlijk kijk in naar de toekomst en zet ik mij daar voor in. Maar de tijd en ruimte die ik daar nu voor krijg bevalt mij prima op dit moment.
Rust innemen, grenzen aanvoelen en daarop reageren, en positieve benadering zijn nu mijn stopwoorden om weer beter te worden.

sterkte voor een ieder hier en na regen komt... ja zonneschijn


Ook u kunt reageren op dit bericht:

!! Wij wijzen u er met nadruk op dat het lotgenotenforum openbaar toegankelijk is en dat o.a. Google deze website indexeert. Let u dus op met uw persoonlijke gegevens als u niet wilt dat deze via het internet te vinden zijn.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 

Om spam te voorkomen, vragen wij u om deze cijfers Typ deze cijfers over hier over te typen:
(Uw browser moet cookies accepteren)

E-mail een vriend(in)
Print deze pagina
Favorieten