Lotgenotencontact

Geschreven door: jojanneke op Woensdag 30 December 2009 om 23:38 Gek bericht?

Heeey Anita,
Vervelend hoe je je kunt voelen, maar wel heel herkenbaar.
Ook ik zit in het onderwijs (geen docent maar een directeur van een basisschool met 400 leerlingen) en weet hoe hoog de werkdruk kan zijn. Onze school heeft veel kinderen uit multiproblem gezinnen en dat vraagt soms een speciale aanpak.
Anderhalf jaar geleden is bij mijn man stembandkanker geconstateerd, In dezelfde periode bij mijn schoonvader slokdarmkanker en bij een vriend van ons longkanker. Mijn schoonvader en vriend zijn beide inmiddels overleden. Heel heftig allemaal. Gelukkig gaat het met mijn man nu goed. Hij moet om de 4 maand voor controle naar het ziekenhuis. Na de eerste heftige tijd leek school en alles wat daar bij hoorde een welkome afleiding. Tot het moment dat ik bij een gesprek geroepen werd van een collega met een ouderpaar.
Zij waren het niet met elkaar eens en het gesprek was niet meer te sturen. Uiteindelijk werd ik met de dood bedreigd.
Nu, driekwart jaar later, merk ik wat het uiteindelijk met me doet.
Ik ben verschrikkelijk moe, "zenuwachtig", geen energie meer, slecht slapen, emotioneel, het blijft allemaal malen en ik kom tot niets. Ik eet wel goed maar snoep nu ook veel meer.
Vorige week ben ik bij de huisarts geweest met mijn verhaal en klachten.
BO met depressieve verschijnselen. De eerste 2 maanden de agenda helemaal leeg maken, niet naar school en tot rust proberen te komen m.b.v. AD.
Ik ben erg geschrokken en voel me nu heel onzeker.
Wat een verhaal hé?
Ik hoop dat je wat tot rust kunt komen.

Geschreven door: anita op Donderdag 31 December 2009 om 00:13 Gek bericht?

Hoi Jojanneke,

Bedankt voor je reactie. Wat een heftige tijd heb je (en nog steeds denk ik) achter de rug. Ik probeer af en toe wel wat te eten om niet helemaal zo slap te worden, meestal iets van vla (wat ik normaal helemaal niet lust ) omdat dat makkelijker slikt. Ook rook ik er veel bij. (Niet goed, maar ja je moet wat)''s avonds neem ik voor het slapen een oxazepammetje en dat werkt heel goed, ik voel me dan bijna "normaal", maar ik weet gewoon dat ik morgenochtend weer in de stress wakker word.
Je beschrijft een enorme traumatische ervaring met die ouders. Ondersteuning daarvoor van een psychotherapeut lijkt me dan ook geen overbodige luxe. Soms denk ik wel eens dat de leerlingen het probleem niet zijn maar de ouders.
Sterkte met alles.

Geschreven door: Jojanneke op Donderdag 31 December 2009 om 11:23 Gek bericht?

Heey Anita
Je geeft aan dat je bijna alleen vla eet, omdat je keel van spanning dichtgeknepen zit. Best lastig maar wel belangrijk om de nodige bouwstoffen binnen te krijgen anders voel je je steeds vervelender.
Probeer wel je vitamines binnen te krijgen hoor!
Heb je er al met jouw leidinggevende of iemand anders over jouw situatie gesproken?
Je schreef dat hij/zij in dat ivoren torentje zit en moeilijk te bereiken is. Dan wordt het tijd dat hij/zij daar maar eens uit komt en oog heeft voor alle drukte en wat het met zijn/haar collega’s doet.
Ik denk ook dat de problemen niet alleen bij de leerlingen liggen, maar dat ouders naast het lesgeven ook andere zaken van ons verwachten en dan ook nog op zo’n manier zoals zij vinden dat het moet. Ik probeer altijd heel duidelijk en consequent te zijn. Dat heeft ons al een paar leerlingen gekost. Ook doen we overal niet aan mee en we proberen rust in school te houden, voorspelbaar te zijn.
Hoe ontspan je nu in de vakantie? Kom je wel wat tot rust?

Ik wens jou en alle anderen op deze site een goede jaarwisseling toe en een heel fijn, gezond en gelukkig 2010.

Geschreven door: anita op Donderdag 31 December 2009 om 11:56 Gek bericht?

Hoi Jojanneke,

Het valt nog wel mee met die vla hoor. Meestal eet ik dat alleen overdag, ''s avonds probeer ik braaf toch een beetje avondeten tot me te nemen en wat fruit.

Omdat het vakantie is heb ik er nog niet met iemand overgesproken. Eigenlijk is mijn gespannenheid pas sinds 5 dagen in volle hevigheid uitgebarsten. Tot de kerstvakantie heb ik gewoon gewerkt. Het gekke is dat ik eigenlijk het gevoel had alles onder controle te hebben. Volgende week ga ik een afspraak met een pschygoloog maken om alles eens op een rijtje te zetten.

Je schreef dat door jullie beleid jullie een paar leerlingen zijn kwijtgeraakt. Bij ons op school is het het tegenovergestelde. Je moet bij ons op school toch wel minstens crimineel zijn, voordat er serieuze strafmaatregelen worden genomen.Ik zit ook in de MR en weet dus dat dit beleid velen stoort, maar het is vechten tegen de bierkaai. Er is vanuit het docententeam een groot wantrouwen naar de schoolleiding toe en vice versa. Dit is iets wat op veel middelbare scholen voorkomt.
Ik denk dat dat wel een groot verschil is met basisscholen.

Fijn uiteinde

Geschreven door: lina op Donderdag 31 December 2009 om 12:57 Gek bericht?

hoi Anita

Ik heb ook vaak last van zo''n dichtgeknepen keel. Ik eet dan vaak boterhammen met jam. De jam glijdt best makkelijk naar binnen. Je kunt het proberen, misschien dat het voor jou ook werkt.

Succes!

Geschreven door: Jojanneke op Vrijdag 1 Januari 2010 om 18:21 Gek bericht?

Heeey Anita,
Om te beginnen: een heel fijn, gezond en gelukkig jaar gewenst. Ik hoop dat je een leuke avond hebt gehad en je toch hebt kunnen ontspannen.
Ben benieuwd of de tip van Lina gaat helpen.
Goed van je dat je een afspraak met een psycholoog gaat maken om alles op een rijtje te zetten.
Ga je volgende week wel naar school? Zoja, ga je dan wel aangeven hoe je je voelt?
Een vriendin van me werkt ook op het VO en die loopt tegen dezelfde problemen aan als jij. Vervelend hoor.
Evalueren jullie in de MR ook bepaalde protocollen m.b.t. bijvoorbeeld schorsing en verwijdering. Als school kun je in de MR jullie standpunten en meningen naar voren brengen. Je maakt het in ieder geval bespreekbaar.
Nog bedankt voor het vertellen van jouw ervaring met AD.
Volgende week ga ik weer opnieuw naar mijn huisarts.
En vrijdag heb ik weer een afspraak staan met mijn psychotherapeute.

Geschreven door: anita op Vrijdag 1 Januari 2010 om 22:13 Gek bericht?

Hoi Jojanneke,

Fijn om te horen dat ik niet de enige ben in het M.O. met problemen, aan de andere kant ook verontrustend omdat ik vrees dat het voor velen voor ons een structureel probleem gaat worden. Opvallend bij ons op school is dat veel kinderen naar een huiswerkinstituut gaan en daardoor de les alleen gebruiken voor hun sociale contacten. Daar sta je dan als docent. Op internet las ik ook verhalen van scholieren die verzuchtten dat ze liever prive-les zouden hebben omdat de klassen te druk zijn, omdat de docenten niet genoeg maatregelen nemen!! Een teken aan de wand!!
Nee, ik ga volgende week niet naar school. Ik ben er momenteel even helemaal klaar mee. Ik ga eerst naar de psych om te praten. Ik heb nog geen idee hoe het verder moet, maar het hele schoolgebeuren staat me op het moment zo tegen, dat ik eerst maar eens even voor me zelf hulp moet zoeken.

Succes met de AD.

Geschreven door: Christa op Zaterdag 2 Januari 2010 om 04:41 Gek bericht?

Dag Anita,
Helaas weet ik hoe zwaar onderwijs is. Ook ik heb een BO en werk in het MBO.
In de psychologenpraktijk waar ik loop, zijn de mensen die werken bij onze school een superklant. Onze werkgever is zo slecht dat het bij hen storm loopt. Soms is het troostend om zoiets van je psycholoog te horen.

Maar pas op voor de bedrijfsarts. Die heeft voor mij bedacht dat ik binnen nu en 6 weken weer helemaal hersteld moet zijn en volledig aan het werk. Na 4 maanden thuis, hard werken bij de psycholoog en proberen in balans te komen.

Ik ben de gehele kerstvakantie helemaal overstuur geweest. Heb weer hyperventilatie en paniek, terwijl het juist zo goed ging. Ook ik krijg overdag geen eten door mijn keel. Alleen karnemelk, vers uitgeperste sinasappels en voor de zekerheid een vitaminepil.

Ik wens je heel veel sterkte en wilde je alleen maar laten weten dat ik met je meelees en veel dingen in je verhaal herken.

Ga naar de psycholoog, dat helpt echt!!!

Oh ja, en slapen, dat gaat ook al slecht want ik zit nu echt midden in de nacht dit te typen. Gelukkig is het nog vakantie en hoeft mijn kind niet naar school.


Liefs Christa

Geschreven door: anita op Zaterdag 2 Januari 2010 om 13:55 Gek bericht?

Hoi Christa,

Bedankt voor je berichtje. Ik hoop dat je nog een beetje geslapen hebt. Bij mij helpt oxazepam daar goed voor. Vervelend van je bedrijfsarts. Kan je huisarts of je psycholoog niet een verklaring geven dat je nog helemaal niet zo ver bent?
Ik zit nu weer met een nerveus gespannen gevoel alsof ik een examen moet afleggen, soms loopt de spanning (zonder aanleiding) zo hoog op alsof ik een traumatische gebeurtenis achter de rug heb. Ik heb dit pas een week, maar het lijkt al maanden. Voor de zekerheid ga ik volgende week ook een bloedonderzoek doen om te kijken of mijn schildklier wel in orde is en uiteraard ook meteen een afspraak maken met een psycholoog. Sterkte met alles.

Geschreven door: Christa op Zondag 3 Januari 2010 om 20:03 Gek bericht?

Hoi Anita,
Dank voor je reactie. Ik heb zo ongeveer de hele dag geslapen. Een inhaalslag denk ik.

Dat nerveus en gespannen zijn is heel herkenbaar. Ik voel aan mijn lijf dat ik dan weer tegen hyperventilatie aanhik. Maar gevoel en verstand is op zo''n moment moeilijk in harmonie te krijgen. Angst voor een hartaanval en pijn op de borst.
Wat bij mij helpt is (niet lachen), wippen op een bodyball. Dat is zo''n grote gymnastiekbal waar je op kan zitten. De ergste paniek verdwijnt dan. Maar ik snap ook dat je zo''n ding niet zomaar in huis hebt.

Lang onder de douche staan of soms gewoon een stom computerspelletje.

Je schrijft alsof het voelt alsof je een traumatische gebeurtenis achter de rug hebt. In feite is dat ook zo. Niet meer werken, alles in de steek moeten laten, schuldig voelen etc. Dat doe je niet omdat je dat wil maar het overkomt je.

Inmiddels heb ik een brief naar de bedrijfsarts de deur uit gedaan en ga vanavond een mailtje schrijven naar mijn psycholoog. Morgen zet ik mijn antwoordapparaat uit want ik weet zeker dat de school mij gaat bellen, dat zie ik helemaal niet zitten.

Veel sterkte. En nog een tip, ga naar een particuliere psychologenpraktijk. Daar kan je meestal snel terecht en bij de RIAGG kom je op een lange wachtlijst en een bureaucratische mallemolen.

Groetjes Christa