Lotgenotencontact

Geschreven door: Laurent op Maandag 9 Februari 2009 om 18:10 Gek bericht?

Beste confused.

Goed dat je het voornemen hebt om met iemand te gaan praten! Dat is een stap in de goede richting.

Je hebt de afgelopen 2,5 jaar behoorlijk wat meegemaakt zeg. Ik kan me voorstellen dat dat op een gegeven moment te veel wordt. Als je niet zorgt dat je weer kunt herstellen van dat soort life-events, teer je steeds meer in op je reserves. De zaken die jij hebt meegemaakt hebben ruimte nodig voor emotionele verwerking. Ik denk dat je die niet genomen hebt, op een gegeven moment knapt het lijntje dat al veel te lang gespannen staat.

Als je mij vraagt of je overspannen bent zeg ik: ja. Maar het verstandigst is om langs de huisarts en/of een psycholoog te gaan.

Veel sterkte en voel je vrij om hier te schrijven.

Groetjes Laurent

Geschreven door: confused op Maandag 9 Februari 2009 om 18:20 Gek bericht?

Dankjewel voor je reactie.

Hoewel ik het aan zag komen, schrik ik ook weer van de bevestiging.
En ik voel me schuldig, zó schuldig, dat ik nu thuis ben en niet aan het werk. Andere collega''s zijn er de dupe van, iemand zal mijn diensten over moeten nemen. Toch was het een goede beslissing; ik werk in de hulpverlening (ja, hoe ironisch kan het zijn) en kan er niet als een wrak tussen de cliënten gaan zitten.
En ik ben boos op mezelf, waarom ben ik zo zwak?
En ik schaam me, nu weet iedereen dat ik het niet meer aankan.

Ik ben zo bang dat men van alles van me gaat vinden. Ik kan ook niet meer helder denken, de ene gedachte na de andere vliegt voorbij. De ene nog onrealistischer dan de andere. Terwijl ik weet dat ik het doe, het lukt me niet om te stoppen.

Geschreven door: Laurent op Maandag 9 Februari 2009 om 18:43 Gek bericht?

Dat schuldig voelen t.o.v. je werk is heel menselijk.
Toch is het niet nodig. Jij bent niet de verantwoordelijke voor de bezetting op je werk, maar je leidinggevende is dat. Jij bent geblesseerd door stress, zoals een ander geblesseerd is door overbelasting van zijn rug. Beide zijn legitieme redenen om thuis te blijven.
Ook je boosheid is begrijpelijk, maar ook weer onnodig. Wat zou jij tegen je beste vriend zeggen als hij dezelfde klachten had? Zou je dan zeggen: hup, aan het werk, want ik vind je zwak? Ik denk het niet, je zou lief tegen hem zijn en er zijn voor hem. Waarom niet tegen jezelf?

Die vliegende gedachten horen bij ''de ziekte''.
Probeer het een beetje te accepteren dat het nu zo is. Hoe meer weerstand je probeert te geven, hoe harder die gedachten zich aandienen!

Zorg goed voor jezelf!

Groet, Laurent

Geschreven door: Cindy op Maandag 9 Februari 2009 om 19:11 Gek bericht?

Het schuldig voelen tov je werk is inderdaad héél erg vervelend, maar zal waarschijnlijk wel minder worden.
Wat Laurent al zegt: het is een zeer legetieme reden om thuis te blijven!

En weet je wat bij mij ook hielp: lekker tegen iedereen zeggen hoe je je voelt (heel moeilijk, ik weet het, ben normaal gesproken zo gesloten als een oester).
Zo voorkom je dat mensen raar opkijken als je (weer) eens niet of een feestje ofzo verschijnt.
En de reacties zijn mij zeer meegevallen. Of mensen je écht begrijpen weet je natuurlijk nooit, maar mijn ervaring is dat iedereen er begrip voor probeert op te brengen.

Heeel veel sterkte!

Cindy

Geschreven door: Confused op Maandag 9 Februari 2009 om 19:40 Gek bericht?

Dank jullie wel.

Ik krijg nu smsjes van collega''s en een collega belde zojuist nog op. Zo lief allemaal, dat ik er van moet huilen. Ik snap dan niet dat ze dat doen, voor mij notabene, ipv dat ze denken "trut".
Die vliegende gedachten, zoals ze worden genoemd, zijn de laatste maanden steeds erger geworden. Ik heb nooit een hoge dunk gehad van mezelf, maar ik merk dat het steeds erger wordt wat ik van mezelf vind. Ik zit ook vol ongeloof naar mijn telefoon te staren.
Nou ja, ik besef tenminste nog wel dat ik zo slecht over mezelf denk en dat dat niet ok is.

Pfff, ben blij dat ik hier wat heb kunnen schrijven, dat helpt wel enorm want ik was wel flink in paniek daarstraks.

Geschreven door: Laurent op Maandag 9 Februari 2009 om 20:29 Gek bericht?

Hé Confused,

Ik dacht dat je een jongetje was, aangezien je zei dat je vriendin bij je wegging..Maar je valt op meisjes! Tja, denk ik weer ouderwets! Terwijl ik zelf op dezelfde sexe val!

Fijn dat je hier je verhaal kwijt kunt he?

Greetz Laurent

Geschreven door: confused op Maandag 9 Februari 2009 om 22:06 Gek bericht?

Ja, dat had ik er ook niet bij gezet he ;-)

Het is heel fijn dat ik hier wat kan schrijven. Het helpt echt.

Geschreven door: Confused op Dinsdag 10 Februari 2009 om 10:21 Gek bericht?

Nou heb ik zojuist contact gehad met de huisartsenpraktijk. Ik dacht het telefonisch wel te kunnen regelen met de verweijskaart. Ik had nog een verwijskaart "in de wacht liggen", omdat ik met de huisarts had afgesproken enkele maanden terug, dat ik deze op mocht halen wanneer ik samen met mijn zussen in therapie zou willen gaan. Mijn zussen en ik hebben dat plan destijds gemaakt omdat de psychiatrische problematiek van mam veel met ons gedaan heeft door de jaren heen en wij er tzt iets mee zouden willen.
Maar helaas gaat die vlieger niet op. Ik moet toch eerst even langs komen. Maar ik ben er vorige week ook al geweest, omdat mijn lijf al een hele tijd raar doet. Mijn hele rechterkant van mijn lichaam heeft minder gevoel, het tintelt en het brandt. Sinds enkele weken doet mijn linkerhand ook raar, minder kracht. Ik denk dat het tussen mijn oren zit, maar krijg toch een oproep voor de neuroloog.

Hoe dan ook, ik voel nu weer de paniek. Ik schaam me dood, kom ik wéér de praktijk binnen vallen.

Geschreven door: Cindy op Dinsdag 10 Februari 2009 om 10:32 Gek bericht?

De standaard openingszin die ik altijd zeg bij de huisarts is: hallo, daar ben ik weer.
Ben er de afgelopen maanden ook vaker geweest, dan in de jaren daarvoor bij elkaar.

Ik denk dat jij het vervelender vindt dan zij daar.
Denk je maar in dat er ook mensen zijn die er elke week zitten terwijl ze eigenlijk niets hebben...

Heel goed dat je dingen laat uitsluiten door de neuroloog!

Geschreven door: Confused op Dinsdag 10 Februari 2009 om 11:52 Gek bericht?

Dank je wel voor je antwoord.

Intussen zit ik zowat obsessief op het internet te zoeken naar verklaringen.
Mijn vriendin heeft het vorige week onverwachts de relatie verbroken na drieëneenhalf jaar, terwijl ze zei dat ze heel veel van me houdt. Dus ik zoek me ongans naar verklaringen. Ik wil weten wat er met me aan de hand is, dus ook daarin zoek ik me wild naar verklaringen.
Ik wil weten of de lichamelijke klachten kunnen passen bij overspannen zijn, dus ik zoek me wild naar verklaringen.

Herkent iemand dat? Is dit een reactie op "ik weet het allemaal niet meer?"