Lotgenotencontact

Geschreven door: Marjan op Woensdag 21 Mei 2008 om 15:43 Gek bericht?

De enige adviezen die ik voor jou heb zijn: ga lezen op deze site en koop de schindele''s mineralen, bij Erna vanaf pagina 4 of 5 staat dit helemaal beschreven.

Misschien is het ook handig een algehele gezondheidstest via Rangkuti te gaan doen. Ze kijken verder dan alleen je zichtbaar klachten... www.Rankuti.nl

Bij mij zijn er schijnbaar vele cellen beschadigd en mijn lichaam krijgt niet voldoende tijd om deze te vernieuwen, hierdoor word ik zwaar vermoeid en zo zijn er nog een aantal dingen waarvan de dokter maar wat zegt, of je naar huis stuurt. Het heeft mij zeer veel geholpen, lees maar onder mijn topic : marjan.

groetjes en succes!!

Geschreven door: mamaniem op Zaterdag 24 Mei 2008 om 08:21 Gek bericht?

dank je wel marjan, als ik jou toch niet had zouden al die burnouters nu ik minder tijd heb niks opschieten!
roeli, inderdaad, ga lezen, succes, je bent niet de enige dat troost misschien!

Geschreven door: sophie op Maandag 2 Juni 2008 om 21:42 Gek bericht?

probeer als het even gaat dingen te doen waar je blij van wordt.. of waarvan je weet dat het je vroeger een goed gevoel gaf. ik kon ook echt helemaal niks meer, maar probeerde toch een klein beetje te genieten van de dingen die ik nog wel kon... boekjes lezen/foto''s kijken, even in de tuin.. en tja, helaas... die vermoeidheid is ook niet zomaar gekomen dus zal ook niet eentweedrie weg gaan.. maar neem rust, vraag mensen waar je je goed bij voelt om af en toe een half uurtje mee te kletsen, dat je even je ei kwijt kan.. wees lief voor jezelf...
sophie

Geschreven door: Marjanne op Dinsdag 3 Juni 2008 om 08:37 Gek bericht?

Zoals al hierboven gezegd: mineralen..

En heel belangrijk: lief zijn voor jezelf.. Bij mij helpt het om lekker toe te geven aan mijn moeheid. Ik doe regelmatig een middagslaapje, maar niet te lang..

Geschreven door: roeli op Dinsdag 3 Juni 2008 om 12:56 Gek bericht?

hallo marjanne en sophie
bedankt voor jullie reactie
soms heb ik het gevoel dat dit nooit meer over gaat al was er maar 1 dag dat het was zoals het was voor dat ik de burnout kreeg
maar het is elke dag weer een gevecht
soms voel ik me erg eenzaam al zijn er nog zoveel mensen om me heen dat benauwd me heel erg
hebben jullie dat ook
ik ben zo nooit geweest altijd maar door gaan al belden ze van het werk dat ze een dienst vergeten waren in te plannen ik stond er met 5 minuten
en nu moet ik er iedere keer heen gaan dat het toch echt niet gaat een hele dienst doen dat vind ik wel heel erg
ik heb ook heel erg terleurgesteld in sommige familieleden en collega"s en vrienden die er echt niks van snappen en soms denk ik dat ze denken dat ik me aanstel dit doet me erg verdriet
hebben jullie ook wel dat er onbegrip is
ik ben niet gewent om aan mezelf te denken dus dat vind ik nu ook moeilijk ik ben altijd met anderen bezig ik moet dat nog wel leren
lieve meiden ik hoop snel weer wat van jullie te horen
en veel sterkte
groetjes roeli

Geschreven door: marjan op Dinsdag 3 Juni 2008 om 14:52 Gek bericht?

hey roeli,

heel veel mensen komen hier omdat er in hun omgeving veel last is van onbegrip. Of het nou in gezinssituatie zo is, vrienden of op het werk, bijna iedereen heeft er mee te maken.

Wat voor mij vaak helpt is proberen het positieve ergens van in te zien. Zoals mamaniem bij andere topics heeft gezegt: wees blij dat je dit nu hebt, je hebt op deze manier als 1 van de weinigen, de kans om over jezelf te leren. Erachter te komen wie je werkelijke vrienden zijn, die je steunen, en wat je zelf eigenlijk ECHT wilt met je leven. Ook leer je hoe je beter voor jezelf kan zorgen. Een totale zelfstudie, die absoluut niet gemakkelijk is, maar wel de moeite waard.

Dat ze denken dat je je aanstelt komt heel vaak voor. Ze kunnen namelijk niet ZIEN dat je ziek bent. En wat de meeste mensen vinden: eerst zien dan geloven. Laat deze mensen wat sites lezen over overspannen/burn-out, geloven ze je dan nog niet, kan je ze net zo goed laten zitten want dan zijn het geen echte vrienden....

Geschreven door: Stressix op Dinsdag 3 Juni 2008 om 15:22 Gek bericht?

Hoi Roeli,

Wat je schrijft klinkt opgebrand. Echt helemaal op. Maak je over het gek worden maar niet ongerust. Als dat zo zou zijn dan zijn we hier allemaal een beetje gek, en wie weet is dat misschien ook wel zo. Dan maar gek nietwaar.

Dat mensen je niet snappen is een bijzonder veelvoorkomend en bekend verschijnsel. En het is zo moeilijk uit te leggen dat je erg slecht in je vel steekt. Als je het nooit hebt meegemaakt of niet beschikt over een geweldig goed voorstellingsvermogen is et ook haast ondoenlijk. Als mensen het niet begrijpen kan ik daar begrip voor opbrengen, als ze het maar gewoon accepteren en respecteren. Jouw belevingen van dit moment zijn heel onwezenlijk. Al voor jezelf, laat staan voor een "gezond" persoon.

Ik begrijp dat jij opgebrandt en al gewoon werkt? Dat is wel heel moedig. Geloven of niet, mijn baas heeft écht pech. Geloven doet hij maar in de kerk. Ik ben ziek en weliswaar aan het herstellen, maar dat kost toch nog wel even. En als hij of een ander het niet begrijpt? Dan ga ik het hem of haar niet meer uitleggen.

En ga maar braaf met jezelf aan de slag. Ik begreep dat je met EMDR begonnen bent. Dat doe je niet voor zweetvoeten, dus er zal ongetwijfeld een goede reden zijn waarom je hebt kunnen opbranden.

We lezen waarschijnlijk nog wel een en ander van je.

Sterkte

Geschreven door: roeli op Dinsdag 3 Juni 2008 om 21:03 Gek bericht?

hallo sressix en marjan sofhie en marianne
bedankt voor jullie reactie het doet me heel goed om met mensen te praten die me wel begrijpen
nu ik achteraf kijk (ik wou dat ik alles terug kon draaien) is het eigenlijk geen wonder dat het zover is gekomen
ik heb een paar heel drukke jaren achter de rug
vorig jaar geen vakantie gehad alleen gewerkt 4 ochtenden alle avonden
dan nog 8 pups aan de fles plus nog thuis 3 pubers die de nodige aandacht vragen
dat vele werken kwam ook door de noodzaak omdat we behoorlijke financiele problemen hadden
de druppel was nu achteraf dat ik in quarantaine heb gezeten naar het vinden van een poederbrief(gelukkig achteraf onschuldig} tweede kerstdag met alle toeters en bellen vandien je weet niet wat je overkomt
op dat moment ging het allemaal wel maar een paar dagen later storte ik helemaal in veel huilen echt helemaal niet slapen
ik was het ritme van dag en nacht helemaal kwijt en ik deed maar door de klok was mijn redding die zei me hoe laat ik moest eten koken want zin aan eten had ik niet de klok zei me ook dat ik naar bed moest want lui was ik niet
de bedrijfsmaatscchappelijkwerker belde me direct de volgende dag op en met hem kon ik goed praten nu nog
na dagen zo door te zijn gegaan zei hij dat ik echt naar de huisarts moest om medicijnen te halen om te slapen dat heb ik toen maar gedaan
toen ik een beetje tot rust was gekomen hebben we overlegt dat ik toch maar aan het werk moest blijven om de angst te overwinnen om het pand binnen te gaan
hier was alles gebeurt toen die angst niet weg ging en ik toch steeds in paniek bleef heb ik de emdr behandeling gehad dit heeft me wel geholpen
vanaf de eerste dag dat alles gebeurt is zijn er mensen geweest die er wat lacherig over deden dit doet heel veel pijn
dit was echt de bekende druppel ze vroegen me nu ook wel was je vorig jaar niet moe natuurlijk was ik vaak moe maar ik werkte ook veel maar er was geen signaal dat ik dacht nu moet ik het rustiger aan doen
nu blijft mijn hoofd maar malen en ben nog steeds moe en gejaagd en soms heel eenzaam het doet me echt heel veel verdriet dat de schoonfamilie en veel vrienden en collega"s me niet begrijpen ik kan dat niet snappen als je een beetje naar elkaar luistert dan moet dat toch niet zo moeilijk zijn dunkt me
familie heb je toch niet alleen voor verjaardagen?
bedankt dat jullie mijn verhaal willen lezen
nu ik het van me af heb geschreven geeft me op dit moment een beetje rust
meiden veel liefs
en ik hoop snel weer wat van jullie te horen
groetjes roeli

Geschreven door: Stressix op Dinsdag 3 Juni 2008 om 21:19 Gek bericht?

Ik val vanaf vandaag onder de meiden? Nou ja, zo lang je niet verwacht dat ik mijn benen scheer, is het mij ook best.

http://www.medistart.nl/images/smileys/14.gif
http://www.medistart.nl/images/smileys/14.gif

Geschreven door: marjan op Dinsdag 3 Juni 2008 om 22:59 Gek bericht?

Er zijn eerlijk gezegt geen woorden voor hoe erg ik dit voor je vind. Als je het niet erg vind, lees ik dit stuk morgen nog eens, want sta momenteel met mijn mond vol tanden, hoewel ik je dolgraag een goed en positief advies wil geven. Misschien ben ik momenteel ook wat te moe.

Het enige wat ik je wil zeggen: kop op, en mocht je steun nodig hebben... ik kijk bijna elke dag gem. 5 keer op de site en vele dagen ook vaker. Mocht je iemand nodig hebben, zet gewoon een oproepje neer. Ik hoop dat je hier de steun bij mij, bij ons kan vinden die ik hier ook gevonden heb....