Ga naar de beginpagina van Overspannen.nl

Lotgenotencontact

Het lotgenotenforum van Overspannen.nl is een forum waar lotgenoten elkaar steunen, informeren en helpen. Gun elkaar daarbij de ruimte en wees vriendelijk voor elkaar.

Overspannen.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden. Klik hier voor ons moderatorbeleid.

LET OP: Deze website is geen vervanging van een officieel medisch consult. Als u klachten heeft, adviseren wij u ten sterkste om met uw eigen behandelend arts of huisarts contact op te nemen. U kunt uw medische vragen natuurlijk ook stellen in de rubriek 'Vragen'. U krijgt dan antwoord van onze medisch specialist.

(advertentie)

linda

Geschreven op: Donderdag 3 April 2008 om 15:43
Ongepast of beledigend?

Ten eerste wat fijn dat ik deze site gevonden heb!!!
Eindelijk een beetje herkenning, ben dus niet de enigste.
Zit nu 3 weken thuis en voel me zo verschrikkelijk beroerd.
Voor mijn gevoel kwam het ook in 1 x
Ik werkte veel had het ook echt naar mijn zin, druk sociaal leven een relatie gewoon een leuk leven dus (ben 27 en werk in de zorg) en opeens van de een op de andere dag zo lijkt het dan, kreeg ik paniekaanvallen (hyperventilatie), huilbuien, concentratiestoornissen,hartkloppingen, niet meer kunnen slapen en maar piekeren enz enz
Ik voel me nu zo valen, waarom ik?? ik dacht toch echt dat ik het helemaal voor elkaar had!!!maar blijkbaar dus niet zo.
heb nu wel hulp gezocht en diagnose overspannen.
Nou ik heb echt eerlijk nooit geweten dat je je zo verschrikkelijk kan voelen als je overspannen bent.
Heeft iemand misschien nog tips wat zou kunnen helpen ik zie het op dit momnet echt niet meer zitten, durf praktisch de deur niet meer uit en voor mijn relatie is dit ook een behoorlijke klap!!!!  

Reacties op dit bericht:

Pagina 1 van 3 pagina's met reacties
[1 2 3]

Geschreven door: Marjanne op Donderdag 3 April 2008 om 16:11 Ongepaste reactie?

Lees het forum door en je ziet dat je niet de enige bent die denkt alles voor elkaar te hebben en superwoman te zijn... Nee de val is heel diep... ineens..

Tip van mij: iets doen wat je nog wel leuk vindt. Probeer in ieder geval je conditie op peil te houden, ga anders elke dag een paar keer de tuin in en kijk gewoon eens naar de bloemetjes en plantjes..

Lekker lang douchen, daar ontspan je van (werkt voor mij tenminste)

Je gevoel je gevoel laten zijn, het is er nu eenmaal...

JE FAALT NIET!!! Je ben gewoon te ver gegaan, je lichaam en geest roepen heel hard dat je moet stoppen...

Mammieman heeft ook goede tips over mineralen. Ik gebruik ze zelf niet, maar ben daardoor extra gezond bezig met veel fruit, groente etc.

Dat het voor je relatie een klap is snap ik.. bij mij ook, maar ik ben van mening dat je partner je moet steunen, over een tijd ben er wel weer... Je kunt pas goed in een relatie zitten als je zelf goed in je vel zit.


Geschreven door: sophie op Donderdag 3 April 2008 om 16:42 Ongepaste reactie?

snap het hélemaal..voel me precies zo..

voel je gesteund door de mensen die hier allemaal hetzelfde meemaken.. dat scheelt al heel veel..

ik heb ook elke dag last van hyperventilatie en steeds vaker paniekaanvallen, voelt heeeeel naar, ja... alsof je jezelf niet meer bent.

wat voor hulp (is heel belangrijk) heb je?
probeer kleine dingen te doen, bijvoorbeeld rondje wandelen, bloemen kopen voor jezelf, bellen met iemand waar je je verhaal kwijt kan (of hier posten :-), lief voor jezelf proberen te zijn..

sterkte!!!


Geschreven door: vera op Donderdag 3 April 2008 om 16:44 Ongepaste reactie?

als eerste wil ik je zeggen dat je niet gefaalt hebt,je hebt gewoon niet geluistert naar de seintjes van je lichaam die je eigenlijk elke keer waarschuwde maar dat kon je ook niet vernemen omdat je gewoon te druk bent met waar je meebezig bent.

Net als wat marjanne zegt probeer een hobby te zoeken voor overdag zodat je je niet gaat vervelen want dan wordt het alleen maar erger en schaam je je er vooral niet voor want als je je gaat isoleren dan valt het alleen meer op.

Je hoeft er niet te koop mee te lopen maar je hoeft het ook niet aan iedereen te vertellen.

Het allerbelangrijkste is dat je je hart volgt en probeer het een plekje te geven.

en wat je relatie betreft je partner hoort je voor dik en dun te steunen en heel veel begrip er voor te hebben


Geschreven door: Linda op Donderdag 3 April 2008 om 17:22 Ongepaste reactie?

Marjanne,sophie en Vera bedankt voor jullie reactie, doet me echt goed.

En idd we proberen allemaal een superwomen te zijn maar ja dat kan niet altijd lukken (en dit dan nu ook leren accepteren)
Maar achteraf gezien had ik ook wel eerder signalen moeten oppikken maar ja zoals dat nu in onze maatschappij gaat niet zeuren en gewoon doorgaan is het motto!!!
Ik had er denk al veel eerder over moeten praten dan was ik het misschien nog voor geweest, nu ik er vooruitkom dat ik dit heb en erover kan praten (was een hele hoge drempel trouwens) voel ik me wel beter en niet iedereen hoeft het ook te weten alleen goede vrienden en familie want ondanks dat ik weet dat ik niet de enige ben schaam ik me er toch wel voor want zoals ik nu ben ken ik mezelf gewoon niet!!
En dan nog mijn relatie hij steunt me goed maar op een of andere manier voel ik me niet op mijn gemak bij hem, heb gewoon een knoop in mijn maag (waarschijnlijk ook faalangst naar hem toe)
En m.b.t hulp kreeg eerst van de huisarts oxazepam daarna diazepam om wat te kunnen slapen en nu weer oxazepam voor zonodig als ik weer erge spanning heb (de hele dag dus) ga verder naar mensedieck therapie voor ademhaling en leren ontspannen en sta op de wachtlijst voor een psychologe ben ook erg benieuwd wat daar uit komt!!
Wat zijn jullie ervaringen met praten met een psychologe?? helpt dat wat??


Geschreven door: Stressix op Donderdag 3 April 2008 om 18:54 Ongepaste reactie?

Ha Linda,

Gooi die schaamte maar overboord. Het is nu toch een feit en dat is voor dit moment niet anders.

Ervaring met psychologen. Yep, word je veelal niet slechter van. Er zijn mensen die zich verder bekwaamd hebben in deze tak van sport. Ik heb er nu twee meegemaakt. Jawel, we doen het niet voor minder. Vaak komt daar nog een haptonoom bij om de hoek.
Waar ik voor wil waarschuwen is dat je het traject met een psycholoog niet te vroeg afbreekt, of in ieder geval de deur open houdt zodat je eventueel later weer terug kunt.

Ik lees dat je met Mensendieck aan de slag gaat, ook daarin zul je steun vinden. Ontspannen en ademhalen. Je zou je huisarts ook kunnen vragen naar medicatie die de angsten remmen. Kom je vaak in de hoek van de anti-depressiva, maar daar ben je één van de velen. Het duurt even voor het werkt maar.

Probeer misschien voor jezelf op een rijtje te krijgen hoe oorzaak en gevolg tot elkaar verhouden. Waarom verdwijn je ineens in een paniekstoornis en andere burnout gerelateerde verschijnselen? Daar is vast een reden voor.

Sterkte in ieder geval


Geschreven door: vera op Donderdag 3 April 2008 om 20:37 Ongepaste reactie?

hallo linda,

het is heel herkenbaar en logisch dat je een soort faalangst tegen over je vriend hebt ondanks dat hij je toch steunt.
ik heb dat ook.
Je hebt waarschijnlijk het gevoel dat je hem te kort doet in alles en hem terleurstelt omdat je nu niet kan doen wat je normaal doet.

Mag ik je vragen hoe vaak je oxazempam gebruikt?
Ik vraag je dit namelijk omdat ik dit zelf ook gebruik namelijk 1 keer per dag smorgens als ik van bed afstap en soms als ik ergens eind van de middag het weer voel aan komen.het werkt bij mij prima ik voel me er beter bij.

De andere diazpam heb ik ook gehad om beter te kunnen slapen alleen ik was de volgende dag nog erger moe dan de dag er voor,er werdt wel gezegt na een paar dagen gaat het over,maar om eerlijk te zijn als je je al rot voelt wil je je niet nog rotter voelen dus dat medicijn slik ik niet meer,

Heb jij dat ook?
en hoe voel jij je bij oxazempam?

Je vroeg over psycoloog.ik zelf heb er niet zulke goede ervaringen mee maar dat komt omdat ik niet een verplichte prater ben ik kan niet elke week bijvoorbeeld verplicht op een gesprek komen en praten.

Ik weet niet of dat bij jouw ook zo is?

Ikzelf heb als tussen oplossing gedaan als ik echt wil praten dan bel ik mijn huisarts waar ik heel goed mee kan opschieten en dan maken we een persoonlijk gesprek van ongeveer een half uur en dan lach huil schreeuw of wat dan ook maar wel wanneer ik dat nodig heb.

Ik weet niet of je ook mensen in je omgeving in vertrouwen kan nemen of mee kan praten?

in ieder geval heel veel sterkte


Geschreven door: vera op Donderdag 3 April 2008 om 20:40 Ongepaste reactie?

wat ik vergeten was te zeggen,de schaamte is heel normaal,ik denk dat iedereen wel een stukje schaamte heeft.

maar probeer je daar wel over heen te zetten want het is echt nergens voor nodig om je te schamen zoals je hier wel kunt lezen zijn erveel meer die hetzelfde hebben als jij je bent niet de enige en ja er zullen waarschijnlijk zeker mensen in je omgeving zijn die het niet snappen en begrijpen en net als of doen dat dit nooit voorkomt,als je dat tegen komt probeer er boven te staan da tis heel moeilijk weet ik uiteigen ervaring maar zij kunnen pas mee praten als ze er zelf ook eens komen of meemaken.


groetjes


Geschreven door: Marjanne op Vrijdag 4 April 2008 om 09:23 Ongepaste reactie?

Over een psycholoog: ik ben zelf maar 1 keer bij een psychotherapeut geweest. Op zich deed het voor mij goed dat ik van een professional hoorde: Je bent echt burn-out... Ik kwam bij deze persoon terecht op een moment dat ik niet meer verder kon.

Ik heb zelf veel steun gehad door haptonomie.

Ik denk wel dat als ik mee weer voel wegzakken ik direct een psycholoog inschakel, want ik wil echt niet meer die diepe put in...


Geschreven door: Linda op Vrijdag 4 April 2008 om 12:42 Ongepaste reactie?

Thanks wederom voor de reacties, zo fijn om mensen te spreken die weten waar het over gaat!!
Ik lees ook veel hier op het forum over haptonomie, wat is dat precies??

En vera ik heb als eerste toen oxazepam gehad voor de pijn op mijn borst, dat hielp toen wel wat maar kon niet meer slapen toen kreeg ik dus diazepam dat hielp wel weer voor de angst en sliep er ook wel een paar uurtjes op maar werd daar ook weer erg suf en nog emotioneler van.
Nu heb ik voor zonodig weer oxazepam maar wil dat alleen voor de zekerheid hebben voor als ik ergens heen moet waar ik me niet prettig bij voel, gewoon als steuntje in de rug dus.
En m.b.t een psycholoog als ik eenmaal iemand vertrouw kan ik wel goed praten maar moet wel gaan leren om echt te gaan praten (wat ik dus eigenlijk nooit gedaan heb) altijd maar met een smile naar de buitenwereld maar nooit gezegt hoe ik mij echt voelde, dit gaat dus nog wel een goede leerschool worden
en ik zal toch echt voor mezelf moeten uitzoeken waardoor dit gebeurt is maar het piekeren erover houdt gewoon niet op heb zo`n wervelwind aan emoties door mijn lijf dat ik er zelf niet meer uitkom wat ik nou eigenlijk voel en of het wel echt is en daar krijg ik dus ook weer twijfels over en weer piekeren en weer huilen nou zo is het cirkeltje wel weer aardig rond..........


Geschreven door: Marjanne op Vrijdag 4 April 2008 om 12:58 Ongepaste reactie?

Het is zeker echt, maar je wilt misschien niet dat het zo is..

Een goede psycholoog komt er samen met jou achter wat de aanleiding van dit alles is.. Meestal zijn het de vele druppels die de emmer doen overlopen, een opeenstapeling..

Hoe meer je nu gaat denken denken denken hoe verwarder je wordt.. Dat is nu juist het probleem: we zitten of zaten teveel in ons hoofd, alleen maar denken en dat denken gaat een eigen leven leiden en neemt het geheel van je over zodat je het helemaal niet meer weet.

In ieder geval belangrijk dat jij hulp gaat zoeken.. Als je naar de psycholoog toe gaat kun je misschien gewoon eerlijk zeggen dat je het moeilijk vindt om over je echte diepste gevoel te praten? Ik denk dat dat al een heel goed begin is.. Het is trouwens al een begin dat je het hier vertelt.

De situatie waarin je nu zit heeft zich waarschijnlijk zoals bij ons allemaal denk ik in jaren opgebouwd... Belangrijk voor dit moment is denk ik kleine stapjes te nemen..

Bijv.: ervaren dat je jezelf kunt ontspannen... Probeer bijv. bewust eens te denken aan iets wat je prettig vind. Bij mij hielp het als ik terugdacht aan een gebeurtenis uit mijn kindertijd.. en probeer een ontspanningsoefening die je bij mensendiek doet thuis... Ik weet echt niet of het lukt, maar dan ben je in ieder geval bezig met iets anders dan piekeren, denken, denken en denken...

Gemakkelijk gezegd... er volgen vast nog meer tips.

Bij mij hield de haptonomie vooral in: ontspanningsoefeningen dmv ademhaling etc en ervaren hoe ik mijzelf kon ontspannen met kleine gemakkelijke ezelsbruggetjes. Daarnaast zijn mijn nek en schouders ook een keer losgemaakt..


Pagina 1 van 3 pagina's met reacties
[1 2 3]

Reageer nu op dit bericht:

Let op! Alle vragen en antwoorden worden geïndexeerd door diverse zoekmachines. Als u niet wilt dat uw persoonlijke gegevens via internet gevonden kunnen worden, dan moet u deze zeker niet in uw vraag verwerken.

Als u medische informatie aanhaalt die niet uit uw persoonlijke omgeving komt, dan is een bronvermelding gewenst. Uiteraard is het de bedoeling dat de medische informatie die u noemt naar uw beste weten de juiste is. Het is niet de bedoeling dat u reclame maakt op dit forum.

Lees voordat u reageert ook onze huisregels.

Disclaimer over bijwerkingen: U kunt als patiënt zelf uw bijwerking melden bij het Lareb. Het Lareb verzamelt alle bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccins in een databank. Door het melden van een bijwerking draagt u bij aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. Melden gaat eenvoudig via het online meldformulier.

Typ uw naam en uw bericht in en druk daarna op 'Voeg bericht toe'.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 


(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Overspannen.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)
Psychologiepraktijk Kuit