Lotgenotencontact

Het lotgenotenforum van Overspannen.nl is een forum waar lotgenoten elkaar steunen, informeren en helpen. Gun elkaar daarbij de ruimte en wees vriendelijk voor elkaar.

Overspannen.nl is niet verantwoordelijk voor de inhoud van de reacties op dit lotgenotenforum noch voor de inhoud van andere websites die hier genoemd worden. Klik hier voor ons moderatorbeleid.

LET OP: Deze website is geen vervanging van een officieel medisch consult. Als u klachten heeft, adviseren wij u ten sterkste om met uw eigen behandelend arts of huisarts contact op te nemen. U kunt uw medische vragen natuurlijk ook stellen in de rubriek 'Vragen'. U krijgt dan antwoord van onze medisch specialist.

(advertentie)

lieve

Geschreven op: Vrijdag 22 Juni 2007 om 02:30
Ongepast of beledigend?

Mijn partner is zwaar overspannen en sluit mij fysiek en emotioneel buiten. Ik voel mij machteloos. Dit geeft mij heel veel verdriet en onzekerheid. Ik vroeg mij af er ook een lotgenoten website/forum voor partners van overspannen personen bestaat. 

Reacties op dit bericht:

Pagina 1 van 4 pagina's met reacties
[1 2 3 4]

Geschreven door: Anoniem op Vrijdag 22 Juni 2007 om 07:28 Ongepaste reactie?

Hi Lieve,
Als je op www.burnin.nl kijkt daar heb je een discussieforum waar ook een gedeelte is voor partners van.
Ik ben zelf overspannen en doe dit ook bij mijn partner, helaas kan ik momenteel niet anders.
Heel veel sterkte


Geschreven door: sonja op Vrijdag 22 Juni 2007 om 09:25 Ongepaste reactie?

hoi lieve,

ik zelf ben ook overspannen en sluit mijn man ook af. Ik baal er ook van het is erg frustrerend. In mijn geval weet ik eigenlijk niet eens waarom ik dat doe. ik hou van hem maar toch wil ik totale rust en hem niet om mij heen.
Geloof me wij hebben het er zelf ook moeilijk mee dat we dat doen en voelen ons dan ook erg schuldig daarover.

sonja


Geschreven door: Ruud op Vrijdag 22 Juni 2007 om 09:55 Ongepaste reactie?

Het is moeilijk te begrijpen waarom iemand dat doet. Maar ik kan je vertellen dat dat je echte partner niet is, want hij/zij is uit balans geraakt door iets wat de overspannenheid veroorzaakt heeft. Inderdaad, Sonja zei het al. Complete rust. Mijn vrouw heeft het er ook moeilijk mee, ik zou het ook vreselijk vinden als zij mij buitensloot. Nu ben ik van ervaringen al niet zo toegankelijk meer, maar nu is het dus erger. Ik probeer het wel uit te leggen, maar je snapt het echt pas als je het zelf hebt.


Geschreven door: Anoniem op Vrijdag 22 Juni 2007 om 10:25 Ongepaste reactie?

Hi Sonja & Ruud,
Hoe is jullie gevoel naar jullie partner toe dan? Hoe weet je nog zo zeker dat je van hem/haar houd? Ik heb vaak een misselijk, onbestendig gevoel dat ik niet kan thuisbrengen. Ik vind het fijn om tegen mijn vriend aan te liggen en dat hij me vasthoudt, maar vrijen of over de toekomst samen denken, daar moet ik niet aan denken. Herkennen jullie dit?


Geschreven door: sonja op Vrijdag 22 Juni 2007 om 11:20 Ongepaste reactie?

ja erg herkenbaar.
Ik wil hem eigenlijk niet kwijt en soms denk ik gewoon ik ga weg want geen gevoel hebben is ook niks. ik kan er dus de hele dag mee rond lopen ja/nee pffffff zo vermoeiend.
Kom ik net thuis na boodschappen doen(wat overgens een hele onderneming is hik ik dus uren tegen aan voordat ik ga) en dan is ie ineens even thuis voor een bakkie koffie. Vind ik niet erg dan denk ik oke het zit wel goed.
Ook ik heb absoluut geen intresse in sex maar inderdaad even vasthouden wil ik wel en veel aandacht wil ik hebben.
erg raar allemaal maar het schijnt erbij te horen.


Geschreven door: Ruud op Vrijdag 22 Juni 2007 om 11:37 Ongepaste reactie?

Momenteel heb ik inderdaad geen zin in sex. Ik slik ook anti depressiva maar dat valt op dat gebied wel mee. Het is ook logisch, sex wil je alleen maar als je ontspannen bent. En wat overspannen mensen nodig hebben is rust en troost. Ikzelf heb ook nog eens dwangneuroses, en dat is een hel. Maar ik weet wel waar het vandaan komt.

Mijn vrouw is al in de overgang, en slikt medicijnen voor haar schizofrenie. Maar desondanks hebben we wel eens sex. Maar doordat ik een tic heb opgelopen van diverse anti depressiva, is penetratie zeldzaam. En dat doet me pijn. Maar ik vind het niet zo raar als je bedenkt dat ik een enorme onzekere man ben, die denkt dat hij een monster is. Geestelijke mishandeling kan veel doen met je.


Geschreven door: Anoniem op Vrijdag 22 Juni 2007 om 11:42 Ongepaste reactie?

Het lucht wel op om te horen dat ik niet de enige ben, en dat het er kennelijk bij hoort. Het is gewoon zo''n raar, niet te plaatsen gevoel, en ben vaak bang dat ik nooit meer echt liefde ga en kan voelen.
Hoe lang zijn jullie al ''bezig''? Ik ben nu ruim 1,5 jaar onderweg.

En Ruud, jeetje dat klinkt wel erg geestelijke mishandeling.


Geschreven door: sonja op Vrijdag 22 Juni 2007 om 12:34 Ongepaste reactie?

jeetje zeg anoniem al 1,5 jaar pfffffff
Ik zit nu 6 maanden in het schuitje althans dat ik het echt waarneem zeg maar.
waarschijnlijk zit ik al toch heel wat langer erin.
zeker als ik terug ga kijken over het echt liefde voelen dat was bij mij met vlagen zeg maar. maar ook dit hoort bij mij zeg maar het aantrekken en afstoten ook erg frustrerend.


Geschreven door: Ruud op Vrijdag 22 Juni 2007 om 12:46 Ongepaste reactie?

Ja, het erg. Ik ben zo vaak gepest, in de steek gelaten, afgewezen dat ikzelf het niet zo raar vind dat mensen niet meer zo hoog op de populairiteitslijst staat. Maar het ergste is, dat diegene ermee weg lijken te komen. Ik wilde mijn ex-werkgever ombrengen. Maar daar help ik mijzelf niet mee. Toch zou er gerechtigheid moeten bestaan. Immers leeft men maar 1 keer en acceptatie is het sleutelwoord. Ik moet nog steeds het tegendeel van mijn cynische houding naar mensen tegenkomen.
En echt hoge eisen stel ik niet, eerlijkheid, loyaliteit en fatsoen.


Geschreven door: Anoniem op Vrijdag 22 Juni 2007 om 13:21 Ongepaste reactie?

He Sonja, het is inderdaad een lange tijd maar voel me al een heel stuk beter hoor als ik het vergelijk met het begin. Soms als ik me minder voel, ben ik wel een bang en denk dat het nooooooooit meer goedkomt met me. Maar als ik me dan weer iets beter voel, ben ik weer vol goede moed.
Mijn vriend en ik zijn nu eigenlijk uit elkaar, sinds vorig jaar september omdat ik het niet meer trok en ik het niet eerlijk naar hem vond en niet naar mijn eigen gevoel om samen te zijn. Toch kon ik hem heel moeilijk loslaten. Sinds 3 weken hebben we weer een beetje contact en ook weer lichamelijk. Toch blijft het voor mij heel moeilijk en dubbel, ik vind het soms fijn maar soms is mijn gevoel zo raar...


Pagina 1 van 4 pagina's met reacties
[1 2 3 4]

Reageer nu op dit bericht:

Let op! Alle vragen en antwoorden worden geÔndexeerd door diverse zoekmachines. Als u niet wilt dat uw persoonlijke gegevens via internet gevonden kunnen worden, dan moet u deze zeker niet in uw vraag verwerken.

Als u medische informatie aanhaalt die niet uit uw persoonlijke omgeving komt, dan is een bronvermelding gewenst. Uiteraard is het de bedoeling dat de medische informatie die u noemt naar uw beste weten de juiste is. Het is niet de bedoeling dat u reclame maakt op dit forum.

Lees voordat u reageert ook onze huisregels.

Disclaimer over bijwerkingen: U kunt als patiŽnt zelf uw bijwerking melden bij het Lareb. Het Lareb verzamelt alle bijwerkingen van geneesmiddelen en vaccins in een databank. Door het melden van een bijwerking draagt u bij aan de veiligheid van geneesmiddelen en vaccins. Melden gaat eenvoudig via het online meldformulier.

Typ uw naam en uw bericht in en druk daarna op 'Voeg bericht toe'.

Uw naam: 
   
Uw bericht: 


(advertenties)
Print deze pagina uit Print deze pagina
Voeg Overspannen.nl toe aan je favorieten! Favorieten
(advertenties)